گرافیست محمد خدادادی

FECO Tehran

graphickhodadadi — Thu, 12 Nov 2009 11:44:18 GMT

این بولتن شامل( مجموعه آثار ام در نگارخانه ها وگالری ها )واطلاعات در موردFECO ووب نوشته هایم می باشد .

Links

گالری آثار محمد خدادادی

graphickhodadadi — Tue, 02 Jun 2009 13:49:18 GMT

برداشت از مطالب آزاد بوده البته با نام این جانب استفاده شود

graphickhodadadi — Thu, 26 Mar 2009 15:53:18 GMT

یکی از همشهری هایم در آلمان تو وبلاگ اش این مطالب را که با عنوان من این کتاب را نخواهم خواند نوشته بود خیلی خوش ام اومد هم از ادبیات اش هم از فکر اش .هم از طرح جلد اش لذا وب نوشته این هفته ام را اختصاص به نوشته های این همشهری خوب وخوش فکر ام داده ام .خواستم شما هم بی نصیب نمانید .

متشکر م : محمد خدادادی نهم خرداد

من این کتاب را نخواهم خواند

من این کتاب را نخواهم خواند. روی جلد آن به آلمانی زیر نام محمود دولت‌آبادی نوشته شده است دِر کولونِل. ‏رمان است. اونیونسفرلاگ آن را منتشر کرده است. پشت جلد آن نوشته است که از فارسی ترجمه شده است. ‏و من فارسی آن را ندیده‌ام و فارسی آن را نخوانده‌ام. من این کتاب را نیز نخواهم خواند. و این تصمیم آگاهانه من ‏است بدون اینکه خواست من باشد. ‏
و این کتاب را، که من نخواهم خواند، خودم سفارش داده‌ام. و کتابی که من سفارش داده بودم، هم‌اکنون کنار ‏دست من است. و ستیز با خود و عادت‌های خود سر بر آورده است.‏
من عادت دارم کتاب تازه خریده را یک بار با شتاب ورق بزنم. و ورق زدن کتاب ممکن است ساعت‌ها مرا سرگرم ‏کند. پس از آن است که می‌دانم آن کتاب را خواهم خواند یا کنار خواهم گذاشت. اما این بار، پیش از آمدن کتاب، ‏پیش از ورق زدن با شتاب آن، تصمیم گرفته‌ام آن را نخوانم.‏
زیبایی زندگانی گاه در آن است که بتوانی تصمیمی بگیری که خود آن را دوست نداری. دوست داشتن با تو ‏است. اما گاه برای تصمیم گرفتن می‌بایستی به بسیاری چیزهای دیگر نیز بیاندیشی که با تو نیستند. ‏لحظه‌هایی زیبا را از سر می‌گذرانم. و من این تصمیم را به خاطر هزاران هزار فارسی زبان دوستدار نوشته‌های ‏محمود دولت‌آبادی گرفته‌ام و هم‌سرنوشت آنها گشته‌ام. این تصمیم آزادانه و آگاهانه من است.‏
من این کتاب را نخواهم خواند. و این گفته من به کتابفروش است با صدایی بلند و خنده‌ای بلندتر به دنبال آن. ‏کتابفروش کتاب را در هوا می‌چرخاند و به شیوه من می‌گوید من این کتاب را خریده‌ام که نخوانم، و می‌خندد ‏رساتر از خنده‌های من.‏
او نمی‌داند، شما هم نمی‌دانید که این کتاب می‌تواند همه روزان و شبان مرا بخورد و مرا از همه چیز بیاندازد. ‏من می‌دانم و خوب هم می‌دانم. من اگر بسته پلاستیکی آن را باز کنم به دنبال جمله‌های محمود دولت‌آبادی در ‏آن خواهم گشت و نخواهم یافت. خواهم گشت و نخواهم یافت. خواهم گشت و نخواهم یافت. می‌دانم نخواهم ‏یافت چون یافتنی نیست. ‏
واژه روح دارد. جمله روان و احساس دارد. در آنها همه مولفه‌های یک فرهنگ، یک سرزمین و زندگانی مردمان آن ‏بازتاب می‌یابد. و نویسنده با سبک خویش خود را نیز در بستر آن فرهنگ و سرزمین جاری می‌سازد. بهترین ‏ترجمه هر کتاب نیز خود کتابی دیگر است. من محمود دولت‌آبادی را، روزگاری را که او در جمله‌ها جاری ساخته ‏است، آدمیانی را که او آفریده است، در آن نخواهم یافت. کتابی دیگر است که با الهام از محمود دولت‌آبادی برای ‏آلمانی زبان ها نوشته شده است.‏
اما آن کتاب می‌تواند مرا، روزان و شبان بی پایان، سرگردان جستجوی محمود دولت‌آبادی در جمله جمله های ‏آلمانی خود سازد. چرا باید دانسته خود را سرگردان کنم. من آن کتاب را نخواهم خواند. تا روزی که تو نیز بتوانی ‏آن را بخوانی، و من نیز با تو بخوانم. ‏
آن کتاب در برابر دیدگان من خواهد ماند و من آن را نخواهم خواند. تا آن روز که با هم بخوانیم. اما نمی‌دانم پس از ‏آن هم شوق خواندن دِر کولونِل در من خواهد ماند یا نه. آن روزها نگاهی دگرباره خواهم انداخت. دِر کولونِل را از ‏روی میز برمی‌دارم و آنجا که باید می‌گذارم.‏
ستیز با خود آغاز شده است. باید بر خود چیره شوم، اما خودم بمانم. سفر را می‌آورم و دی رایزه را. بالای هر دو ‏آنها، به فارسی در سفر و به آلمانی در دی رایزه، نام محمود دولت‌آبادی نشسته است.‏
دی رایزه را باز می‌کنم و سفر را نیز. نخستین جمله دی رایزه را می‌خوانم. آینه بدروکنده دمرونگ فولته دن راوم ‏فون مایستر سفیز لادن. خنده‌ام می‌گیرد. مایستر سفی. لابد مایستر سفی هم مانند مایستر‌های آلمانی ‏مرسدس بنز دارد و به ریش مهندس‌ها می‌خندد. ‏
ببینم دولت‌آبادی چه نوشته است که مایستر شده است، و لابد مرسدس بنز سوار، و شکی ندارد که از هر ‏مهندسی بهتر می‌تواند حتی اگر بیشتر نداند. مگر می‌شود مایستر مرسدس بنز نداشته باشد.‏
غروب سنگینی فضای دکان استاد صفی را پر کرده بود. این را محمود دولت‌آبای نوشته است. من آن را ‏می‌شناسم. مانند غم سنگینی است که یک آن بر قلب من نشست، و من با یک تصمیم خردمندانه بر آن ‏سرپوش گذاشتم تا جاودانه بماند.‏
سفر نیز و دی رایزه نیز به جایی که باید برمی‌گردند. نه، محمود دولت‌آبادی دوست‌داشتنی! کار من نیست. بر من ‏جفا مکن.‏

کی بود و چگونه بود ‏
که نسیم
از خرام تو می‌گفت؟

از آخرین میلاد کوچکت
چند گاه می‌گذرد؟

من کار دیگری خواهم کرد. من به جفای تو گردن نخواهم گذاشت. من آن کتاب را نخواهم خواند تا روزی که کتاب ‏تو را بخوانم. بر خود چیره شده‌ام. شاملو پل من است از دنیای جفاکار تو به دنیای خردمندانه خودم تا نگهبان آن ‏سرپوشی باشد که بر غم تو گذاشته‌ام.‏
محمود دولت‌آبادی دوست‌داشتنی من! من در کتابی آلمانی سرگردان جستجوی واژه‌ها و جمله‌های تو نخواهم ‏شد، تا روزی که واژه‌ها و جمله‌های تو را بیابم. بر خود چیره شده‌ام. روزان و شبان آینده را به زبان آلمانی از ‏آوسر دینست هلموت اشمیت به دی آنولته در لیتراتور مارسل رایش رانیسکی پل خواهم زد.

و اینچنین است که هم‌اکنون به وجودت افتخار می‌کنم. درست مانند لحظه‌ای که با افتخار به فروشنده کتاب ‏گفتم من این کتاب را نخواهم خواند. و او بی نیاز از جمله‌ای که شنیده بود چهره خندان و سر افراشته مرا دیده و ‏به تقلید از من گفته بود من این کتاب را خریده‌ام که نخوانم، و هر دو می‌خندیدیم با صدای بلند.‏
پس یک بار دیگر با صدای بلند، محمود دولت‌آبادی دوست داشتنی! به وجودت افتخار می‌کنم. و من آن کتاب را ‏نخواهم خواند.‏

سه شنبه، 29 اردیبهشت ماه 1388‏‏

هنر روسیه

قبول مسیحیت در روسیه باعث شد هنرهای زیبا در این کشور به شدت تحت تاثیر انواع وارداتی هنر مسیحی در نقاشی، موسیقی، معماری و ادبیات روسیه قرار گیرد. البته هنرمندان روس بینش مختص به خودی داشته و اشکال وارداتی هنر را بشدت متحول کردند. بالاخص در زمینه ترسیم نقاشی‌های دینی، پیوند هنر نقاشی بیزانس با نبوغ روسی باعث پدید آمدن برخی از زیباترین شمایل‌های مقدس جهان شد. "آندره روبلیوف"، بزرگترین نقاش روسیه، در اوایل قرن پانزدهم شمایل‌هایی را ترسیم کرد که از بهترین نمونه‌های بیزانسی فراتر رفتند.

هجوم های خارجی در قرون 17 و 18 ، همچنین سیاست غربگرایی دوران پطر کبیر باعث شد هنر روسیه تحت تأثیر روندهای جدید سکولاریسم قرار گیرد. در نتیجه توجه جامعه هنری روسیه به اروپای غربی معطوف شد. اشکال هنری که در دوران قرون وسطا از طرف کلیسای ارتدکس ممنوع اعلام شده بودند، نواختن موسیقی با آلات موسیقی و اثار دراماتیک وارد جریان هنری کشور شد. اواسط قرن هجدهم در روسیه خلق باله، اپرا، موسیقی کلاسیک و معماری سبک باروکو رونق یافت.

روس ها دوباره همچون مورد هنر بیزانس شکل اروپایی را قبول کردند ولی آن را حل کردند و به اوج بی‌نظیر درخشندگی روسی رساندند. سن پترزبورگ پایتخت روسیه که در اوایل قرن هجدهم توسط پطر کبیر بنیان گذاشته شده بود، بر این روند تأثیر شگرفی گذاشت. این شهر به پنجره روسیه به سوی غرب تبدیل شد. ساختمانهای مشابه با بناهای ساخته شده توسط "بارتولومئو راسترلی" معمار سنت پتربورگی در قرن هجدهم و کارلو روسی جانشین وی در قرن نوزدهم در سراسر روسیه ساحته شد. در سال 1850 هنر و معماری سنت پتربورگ به الگویی تبدیل شد که تمام روسیه سعی بر سرمشق گرفتن از آن داشت. بینش جدید تمام نفوذ گذشته و حال روسیه با تأثیر یونان و رم قدیمی را در هم آمیخت.

در قرن نوزدهم اپراها و باله‌های درخشان و بجا ماندنی "میخاییل گلینکا"، "الکساندر بارودین"، "پطر چایکوفسکی"، "نیکلای ریمسکی-کورساکوف" و "مودست موسورگسکی" نمونه‌های ماندنی نبوغ روسیه در زمینه پیوند زدن اشکال ملی و خارجی بودند. تحت مدیریت "کنستانتین استانیسلاوسکی" و "ولادیمیر نمیرویچ-دانچنکو" تئاتر هنری مسکو آثار مشهور "آنتون چخوف" و آثار رئالیستی "ماکسیم گورکی" را روی صحنه به نمایش گذاشتند.

اوایل قرن نوزدهم حرکت پیشاهنگی در زمینه هنر شروع شد. از سال 1900 تا 1917 در هنر روسیه موسیقی نوآورانه "آلکساندر سکریابین" و "ایگور استراوینسکی"، نقاشی ساده گرای نوین "ناتالیا گونچارووا"، "واسیلی کاندینسکی" و" میخاییل لاریونوف" و باله‌های مشهور "سرگی دیاگیلف"، رقص مشهور "آنا پاولووا"، وائیسلاو نژینسکی" و "اید روبینشتین" نمونه‌های این هنر بودند که تا امروز شهرت دارند.

آثار انقلابی هنر پیشاهنگی روسیه در سال های اول دوران شوروی ادامه یافتند. هرچند آنها بزودی زیر فشار دیکتاتوری استالین رنگ باختند. طی سالیان طولانی حکومت شوروی از نظریه هنر رئالیسم سوسیالیستی برای سانسور هنرها استفاده می‌کرد. در نتیجه آثار موسیقی "دمیتری شوستاکوویچ" و "سرگی پروکوفیف" نیز زیر سانسور رفتند.

از سال های 30 تا 70 قرن بیستم هنرمندان مختلفی به مبارزه با رئالیسم سوسیالیستی برخاستند که بین آنها می توان به موسیقیدانانی چون "سرگی پروکوفیف" و "دمیتری شوستاکوویچ" و فیلمسازانی مانند "سرگی ایزنشتین"، "وسه‌والود پودوفکین" و "آندره تارکوفسکی" اشاره نمود.

آثار ابداعی پیشاهنگان روسیه، بین هنرمندان مهاجر به غرب و هنرمندان ناراضی که در شوروی باقی مانده بودند، بر آنچه که باید به جریان اصلی هنر در روسیه بعد از شوروی تبدیل می‌شد تأثیر گذاشتند. اواسط سال های 1980 آثار بسیاری از هنرمندان در دسترس توده‌های وسیع قرار گرفتند. بین آنها می توان به نقاشی‌های "مارک شاگال" و "واسیلی کاندینسکی" نقاشان مهاجر و مجسمه‌های مدرن "ارنست نیئیزوستنی" اشاره کرد.

محمد خدادادی ۱/۲/۸۸

کاریکاتور

از فعل کاریکاره ایتالیایی، به معنی بار کردن گرفته شده‌است. کاریکاره جریمه کردن و توبیخ کردن نیز معنی می دهد و به نظر می رسد که نخستین بار توسط شخصی به نام موسینی در سال ۱۶۴۶ میلادی به کار رفته باشد و او نیز به نوبه خود این واژه را کاراچی، یعنی نقاشی های خیابانی بلونیایی هم عصر خویش گرفته باشد. چرا که این نقاشی‌ها همواره دارای عناصری اغراق آمیز بودند که سوژه‌ها را مضحکه می کردند. همچنین ممکن است که کاریکاتو از واژه ی کاراتره (caracter) و یا کارا اسپانیایی به معنای صورت اخذ شده باشد. در هر صورت کاریکاتور نوعی نقاشی است که سوژه دلخواه را به صورت مضحک و خنده آوری ترسیم می کند. عمده ترین بخش هر کاریکاتور صورت آن است. فی المثل در صورت های کاریکاتوری که آلبرخت دورر و لئوناردو داوینچی هر دو مستقلا حدود سال ۱۵۰۰ ترسیم کرده‌اند، صورتهایی با دماغ دراز و چانه ی دراز مشاهده می کردند

محمد خدادادی ۲۲/۱/۸۸

ملا نصرالدین

ملا نصرالدین شخصیتی داستانی و بذله‌گو در فرهنگ‌های عامیانه ایرانی ، افغانی، ترکیه‌ای، عربی، قفقازی، هندی، پاکستانی و بوسنی است که در یونان هم محبوبیت زیادی دارد و در بلغارستان هم شناخته‌شده است. ملا نصرالدین در ایران و افغانستان بیش از هر جای دیگر بعنوان یک شحصیت بذله گو ، اما نمادین محبوبیت دارد.

درباره وی داستان‌های لطیفه‌آمیز فراوانی نقل می‌شود. اینکه وی شخصی واقعی بوده یا افسانه‌ای مشخص نیست. برخی منابع او را واقعی دانسته و همروزگار با تیمور لنگ (درگذشته ۸۰۷ ق.) یا حاج بکتاش (درگذشته ۷۳۸ ق.) دانسته‌اند.^*[۱] در نزدیک آق‌شهر از توابع قونیه در ترکیه محلی است که با قفلی بزرگ بسته شده و می‌گویند که قبر ملا نصرالدین است.

او را در افغانستان ،ایران و جمهوری آذربایجان ملا نصرالدین، در ترکیه هوجا نصرتین (خواجه نصرالدین) و در عربستان جوحا (خواجه) می‌نامند. مردم عملیات و حرکات عجیب و مضحکی را به او نسبت می‌دهند و به داستان‌های او می‌خندند. قصه‌های او از قدیم در شرق رواج داشته و دانسته نیست ریشه آنها از کدام زبان آغاز شده است.

یادی از ریشه های کاریکاتور

میرزا جلیل محمدقلی‌زاده بنیان‌گذار روزنامه ملانصرالدین بود.

او در سال ۱۸۶۹ در دهی به‌نام نهرم از ولایت نخجوان زاده شد. پدرش محمدقلی نام داشت. خانواده او اصلاً ایرانی بودند و جدش حسین‌علی بنا از خوی به نخجوان رفته بود.

خواندن و نوشتن را در نخجوان آموخت و در شهر گوری در گرجستان به دارالمعلمین رفت. سال‌ها در مدارس گرجستان آموزگار بود. در سال ۱۹۰۴ به تفلیس رفت و در روزنامه شرق روس مشغول به نویسندگی شد. چند داستان کوتاه منتشر کرد. نمایشنامه‌ای به نام مردگان نوشت که با استقبال زیاد روبرو شد.

انتشار ملانصرالدین مهم‌ترین کار فرهنگی او بود و دشمنان زیادی از مستبدین و ملایان برای اوساخت

ملانصرالدین نام نشریه‌ای بود که از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۱ در تفلیس به سردبیری جلیل محمدقلی‌زاده به زبان ترکی آذربایجانی منتشر می‌شد.

این نشریه که به انتقاد از حکومت‌های ایران و عثمانی و نیز خرافات و عادات مردم قفقاز و کشورهای اسلامی می‌پرداخت نقش مهمی در بیداری مردم و جنبش مشروطه ایران داشت.

میرزا علی‌اکبر صابر با نام مستعار هوپ‌هوپ در آن اشعار انتقادی خود را منتشر می‌‌کرد.

کاریکاتورهای آن که به دست عظیم عظیم‌زاده و اسکار شیمرلینگ و یوزف روتر آلمانی کشیده می‌شد از شاهکارهای کاریکاتور سیاسی و اجتماعی است.

تأثیر زیادی بر نشریه صوراسرافیل داشت.

محمد خدادادی ۱۵/۱/۸۸

آرشیو یاداشت هفتگی87

News

graphickhodadadi — Tue, 10 Mar 2009 22:43:18 GMT

خبر های ماه اردیبهشت ماه

		رحیم کارتون به شش زبان
			3rd " Black Cat " International Cartoon Web Contest -2009

خبر های ماه فروروردین

تغيير در آدرس وب

کاریکاتور

graphickhodadadi — Sat, 22 Nov 2008 10:23:18 GMT

ارسال به جشنواره خودرو

ارسال به جشنواره كتاب مشهد

ارسال به جشنواره زبانهاي دنيا سا يت دون كيشوت آلمان

ارسال به جشنواره هنر المپيك تهران

ارسال به جشنواره ساتريكن لهستان

چاپ در روزنامه جام جم

چاپ در روزنامه جام جم

یاداشت هفتگی87

graphickhodadadi — Tue, 17 Jun 2008 01:42:18 GMT

پل گوگن

"نقاشی زیباترین هنرهاست." - پل گوگن

گوگن تا سی و پنج سالگی شغلش دلالی سهام است و در یکشنبه بازار نقاشی میکشد و میفروشد. بورس پاریس که ورشکست میشود، او تا بیست سال بعد که در تنهایی و انزوا بمیرد، خودش را وقف نقاشی میکند. تهیدستی او را تا پوستر چسباندن روی دیوارها و فعلگی در کانال پاناما میکشاند.به خاطر ارزانی و به دعوت دوستی سه، چهار سالی به روستایی میرود به نام برتون(Breton) که در کشور خودش فرانسه واقع است و مدتی با چند نقاش از ملیتهای دیگر مراوده میکند و شیوه شخصیش را که متکی است به زمینه های خالص رنگی و خطوط مؤکد اما نازک در لبه ها و ساده کردن اشکال، پی ریزی میکند. (نگاه کنید به تفاوت کار او با ون گوک که عموما از زمینه های غیریکنواخت و خطوط قطور در لبه اشیای نقاشیش استفاده میکند).

گوگن

ون گوگ

شیوه او بر بسیاری از شاخه های نقاشی مدرن در قرن بیستم و از جمله بر کار سوریالیستهای دهه 1920 و به بعد و آثار اکسپرسیونیستهای آلمانی تأثیرگذار بوده است.

در این دوره، گوگن دو شاهکار می آفریند که تحت تأثیر روحیه مذهبی مردم برتون، موضوعی مذهبی دارد و برداشتی شخصی از کتاب مقدس است؛ اولی بصیرت پس از وعظ : کُشتی یعقوب با فرشته(1888م.) و دومی مسیح زرد(1889م.)

کُشتی یعقوب با فرشته - پل گوگن

مسیح زرد - پل گوگن

اشتراک هر دو اثر علاوه بر تم مذهبی و نشانه های آشکار شیوه گوگن در نقاشی، بازتولید روایتی تاریخی است که به خاطر باور ژرف مردمان برتون پیش چشم آنها رخ میدهد. گوگن میگذارد تا آنان_آن چنان که هست_ بی واسطه در اعتقاد خویش حاضر باشند و این گونه ایمان قلبی آنها را می ستاید.

این که چرا گوگن تنها زنان را به قاب نقاشی خود دعوت کرده، احتمالا از آن روست که او آنان را خالصتر و پاکتر از مردان_(اقلا از جنس برتونیش!) میدانسته؛ اما حضور زنان سوگوار در پای صلیب، سابقه طولانی دارد و اصلا در میان نقاشان مسیحی یک سنت است: "در بسیاری ار تابلوهای تصلیب، مریم عذرا و مریم مجدلیه کنار صلیب ایستاده اند." (نورتروپ فرای/رمز کل:کتاب مقدس و ادبیات)_ همان طور که قرار گرفتن پای راست بر روی پای چپ در تصلیب هم، آن طور که از نقاشیها و مجسمه های زیادی که دیدم به دستم آمده، عرف رایج دیگریست و البته شاید متکی بر روایاتی که من نمیدانم.

گوگن حتی طرح اولیه مسیح را از تندیسی بر میدارد که در یک کلیسای قرن هفدهمی در آن حوالی دیده است.

آن چه کار را مال او میکند پرداخت ساده تن مسیح و به ویژه چهره اوست که اشاره اتوبیوگرافیکی هم به صورت خودش دارد. به هر حال ویژگی اساسی کار او، بازخوانی امروزی(آن روزی!) و زمینی یک روایت است که به معصومیت مسیح، هموارگی میدهد و درک مصایبش را همیشگی میکند.

بر خلاف بعضی منتقدها (حتا از همدوره هایش) اصلا دلم نمیخواهد رنگ زرد به کار رفته در تابلو را نمایشی از تلخکامی و ناخرسندی مسیح بدانم. اتفاقا در چهره او (و به ویژه چشمهاش) آرامش و رضایتی ابدی میبینم که روحانی است. زرد، گرما و قدرت خورشید را دارد و معتقدم گوگن هم آن را آسمانی و قدسی میداند. شاهد این ادعا نقاشی دیگریست که در همین دوره زندگی در برتون کشیده و تصویر یک زن محلی است که در حال دعاست. لباس زن یکپارچه زرد است.

تازه استفاده از رنگ زرد در نمایش حالات روحانی و معنوی قبلتر هم مرسوم بوده(مثلا این تابلورا ببینید که درآن شعاعی از رنگ زرد اطراف صورت آدمهای مقدس و حتا فرشتگان را پوشانده. این کار در تصویرگری ایرانی هم البته بیشتر به رنگ سفید درخشان که اشباع رنگ زرد(درست مثل خورشید) است، متداول است).

"و خداوند هر درخت خوش نما و خوش خوراک را از زمین رویانید و درخت حیات را در وسط باغ و درخت معرفت نیک و بد را." - سفر پیدایش،9/2
"او[مسیح] خود را تهی کرد." - پولس رسول(رساله پولس به فیلیپیان،7/2)
مسیح، زرد است و زمین هم؛ انگار که او خودش را در طبیعت (و جهان هستی) خالی کرده باشد و جهان با خزان او به پاییز نشسته است. مسیح در میان تپه ها تصویر میشود، در وسط باغ و این گونه است که به قول فرای در رمز کل: "به نظر می آید که از تصویر اصلی "مسح"(یا تدهین) که مرتبط با مسیحا یا مسیح است، یگانگی استعاری جسم مسیح با درخت حیات مستفاد میشود." به شکل ساده درختها و شباهت رنگ قهوه ای-نارنجیشان با رنگ موهای مسیح توجه کنید؛ انگار که تن او بستر و خاک و موها رستنی و درختند. این تعبیر اگرچه به صراحت در کتاب مقدس وجود ندارد اما بلیک و دیگران هم پیشتر در شعرهایشان با مقایسه مشابهی موی مسیح را ریشه و جسمش را تنه درخت فرض کرده اند.
افزون بر این، قاب گوگن همه صلیب را در برنمیگیرد_و شاید نمیتواند. صلیب در دیدگان ما نمیگنجد و سر به آسمان میکشد. فرای می افزاید: "در سراسر اساطیر دنیا، علاوه بر درخت حیات یا رمز روزی دهنده، درخت جهان هم وجود دارد که گاه با درخت حیات یکی میشود و گاه نمیشود. این درخت جهان معرف نوعی محور عالم(axis mundi) است؛ یعنی منظر عمودی جهان اسطوره ای که زمین در آن اغلب زمین میانه ای است بین دنیای زیرین و زبرین."_مثل قصه جک و لوبیای سحرآمیز که با مفهوم درخت جهان بسیار نزدیک است_"ریشه در دنیای سفلاست، منتها شاخه ها سر به آسمان و فراتر از آسمان میکشد."
درخت جهان و درخت حیات در وجود مسیح یکی میشوند؛ بنا بر این او در این جا نگاهدارنده جهان و واسط عالم بالا و پایین است، خود را در جهان متجلی میکند، تهی میشود و بی او جهان رنگ و جانی ندارد )ببینید که با حذف زرد و نارنجی از تصویر چه میماند).

در انجیل، مسیح در بهار به صلیب کشیده میشود اما واقعیت، دون حقیقت است؛ پس واقعیت هنری، واقعیت تاریخی را به نفع خویش مصادره میکند: مسیح گوگن در تپه های خزان زده برتون به صلیب کشیده میشود در حالی که زنان محلی سوگوارانه در پای آن زانو زده اند و در پس زمینه عده ای_که شاید مسیح را درک نکرده اند_ بی توجه در حال عبور از پرچین هستند؛ انگار که اتفاقی نیفتاده است.
مهمترین ویژگی اثر همین است: واقعیت را جعل نمیکند؛ چرا که به قول دریدا، ادعای سخن علمی و فلسفی در کشف حقیقت همان قدر بی پایه و اساس است که ادعای هنرمندی که از ارایه حقیقت در اثر خود حرف میزند. هنرمند مدرن واقعیت را به کمک خلاقیتش، اینجایی و لمس پذیر میکند. همین دور از دسترس بودن و بی قریحگی است که از کلاسیسم و ناتورالیسم و رمانتیسیسم زده ام میکند. من هم با آدورنو و دریدا هم عقیده ام که: "زیبایی کلاسیک به راستی از حقیقت دور بود، اما والایی اثر مدرن لحظه ای از حقیقت را آشکار میکند، مستقل از این که ما آن را بشناسیم یا نه؛ این لحظه ای است که از زیبایی فراتر میرود."۲۶/۱۲/۷۸

كيشلوفسكي اعجوبه اي از لهستان

    سينماي لهستان به چهار اعجوبه بزرگ خود مي بالد. رومن پولانسكي، آندره وايدا، كريشتف زانوس و كريشتف كيشلوفسكي.

    چهار نفري كه هر چهار تا از مدرسه فيلم «لودز» فارغ التحصيل شده اند. مدرسه اي كه كيشلوفسكي به جهت شرايط آن روز جامعه كمونيستي لهستان و همين طور علاقه اش به سينما خيلي مايل بود در آن درس بخواند. كيشلوفسكي در شرايطي كه قوانين سانسور در دولت كمونيستي لهستان بسيار سفت و سخت بود درس خواند و كم كم ياد گرفت تا اولين فيلم هايش را بسازد و بالاخره در سال 1969 فارغ التحصيل شد. حالا ششم تيرماه سالروز تصادف اين اعجوبه بزرگ تاريخ سينماست كه «ده فرمان» او بدون شك يكي از آثار جاودان او خواهد بود.كيشلوفسكي «ده فرمان» را به زندگي امروز ما كشاند. او ده فرمان موسي را به صورت 10 فيلم لطيف يك ساعته مستقل از هم ساخت.

    استقلال اين 10 فيلم به اندازه تريلوژي سه رنگ از هم است. فيلم ها به ظاهر مستقل هستند و هركدام را مي توان جداگانه ديد; اما با دقت بيشترنشانه هاي مشترك بين فيلم ها و بيانيه ها و تفكرات مشترك آن ها آشكار مي شود.از فيلم ده فرمان به بعد همه فيلم هاي كيشلوفسكي همسو هستند. او سعي مي كند براي خودش و تماشاگر مفاهيمي مثل زندگي، زنده بودن، ارزش و به خصوص «انسان بودن» را دوباره تعريف كند.كيشلوفسكي در دوره اي از فيلمسازي خود آرام آرام به سمت مستندسازي مي رفت. در نيمه دوم دهه 70 فيلم هاي او تركيبي از مستند و درام بود. توجه به جزييات در اين مستندهاي دراماتيك موج مي زد و سوژه هاي سياسي و اجتماعي جاي خود را به سوژه هاي فرهنگي و انساني مي دادند، يعني نگاه او به جامعه جزيي تر و جزيي تر مي شد.كيشلوفسكي شايد به اين دليل كه در ساختار مستند هر چيزي را نمي شد فيلم كرد، بالاخره در سال 1979 و پس از ساخت چند فيلم داستاني تلويزيوني با ساخت «آماتور» به سمت فيلم هاي سينماي داستاني رفت و با اين فيلم اسم او در بيرون از لهستان نيز بر سر زبان ها افتاد.

۱۶/۱۲/۷۸

( تله موش

موش ازشكاف ديوار سرك كشيد تا ببيند اين همه سروصدا براي چيست . مرد مزرعه دار تازه از شهر رسيده بود و بسته اي با خود آورده بود و زنش با خوشحالي مشغول باز كردن بسته بود.

موش لب هايش را ليسيد و با خود گفت :« كاش يك غذاي حسابي باشد .»

اما همين كه بسته را باز كردند ، از ترس تمام بدنش به لرزه افتاد ؛ چون صاحب مزرعه يك تله موش خريده بود.

موش با سرعت به مزرعه برگشت تا اين خبر جديد را به همه ي حيوانات بدهد . او به هركسي كه مي رسيد ، مي گفت :« توي مزرعه يك تله موش آورده اند صاحب مزرعه يك تله موش خريده است . . . »!

مرغ با شنيدن اين خبر بال هايش را تكان داد و گفت : « آقاي موش ، برايت متأسفم . از اين به بعد خيلي بايد مواظب خودت باشي ، به هر حال من كاري به تله موش ندارم ، تله موش هم ربطي به من ندارد.»

ميش وقتي خبر تله موش را شنيد ، صداي بلند سرداد و گفت : «آقاي موش من فقط مي توانم دعايت كنم كه توي تله نيفتي ، چون خودت خوب مي داني كه تله موش به من ربطي ندارد. مطمئن باش كه دعاي من پشت و پناه تو خواهد بود.»

موش كه از حيوانات مزرعه انتظار همدردي داشت ، به سراغ گاو رفت. اما گاو هم با شنيدن خبر ، سري تكان داد و گفت : « من كه تا حالا نديده ام يك گاوي توي تله موش بيفتد.!» او اين را گفت و زير لب خنده اي كرد ودوباره مشغول چريد شد.

سرانجام ، موش نااميد از همه جا به سوراخ خودش برگشت و در اين فكر بود كه اگر روزي در تله موش بيفتد ، چه مي شود؟

در نيمه هاي همان شب ، صداي شديد به هم خوردن چيزي در خانه پيچيد .. زن مزرعه دار بلافاصله بلند شد و به سوي انباري رفت تا موش را كه در تله افتاده بود ، ببيند.

او در تاريكي متوجه نشد كه آنچه در تله موش تقلا مي كرده ، موش نبود ، بلكه يك مار خطرناكي بود كه دمش در تله گير كرده بود . همين كه زن به تله موش نزديك ش ، مار پايش را نيش زد و صداي جيغ و فريادش به هوا بلند شد. صاحب مزرعه با شنيدن صداي جيغ از خواب پريد و به طرف صدا رفت ، وقتي زنش را در اين حال ديد او را فوراً به بيمارستان رساند. بعد از چند روز ، حال وي بهتر شد. اما روزي كه به خانه برگشت ، هنوز تب داشت . زن همسايه كه به عيادت بيمار آمده بود ، گفت :« براي تقويت بيمار و قطع شدن تب او هيچ غذايي مثل سوپ مرغ نيست .»

مرد مزرعه دار كه زنش را خيلي دوست داشت فوراً به سراغ مرغ رفت و ساعتي بعد بوي خوش سوپ مرغ در خانه پيچيد.

اما هرچه صبر كردند ، تب بيمار قطع نشد. بستگان او شب و روز به خانه آن ها رفت و آمد مي كردند تا جوياي سلامتي او شوند. براي همين مرد مزرعه دار مجبور شد ، ميش را هم قرباني كند تا باگوشت آن براي ميهمانان عزيزش غذا بپزد .

روزها مي گذشت و حال زن مزرعه دار هر روز بدتر مي شد . تا اين كه يك روز صبح ، در حالي كه از درد به خود مي پيچيد ، از دنيا رفت و خبر مردن او خيلي زود در روستا پيچيد. افراد زيادي در مراسم خاك سپاري او شركت كردند. بنابراين ، مرد مزرعه دار مجبور شد ، از گاوش هم بگذرد و غذاي مفصلي براي ميهمانان دور و نزديك تدارك ببيند.

حالا ، موش به تنهايي در مزرعه مي گرديد و به حيوانان زبان بسته اي فكر مي كرد كه كاري به كار تله موش نداشتند !

نتيجه ي اخلاقي :

اگر شنيدي مشكلي براي كسي پيش آمده است و ربطي هم به تو ندارد ، كمي بيشتر فكر كن.. شايد خيلي هم بي ربط نباشد

۹/۱۲/۸۷

فقط یک جمله برای این هفته

راز وزیدن باد رقصاندن شاخه ها نیست .امتحان ریشه هاست

۱/۱۲/۸۷

فکو

graphickhodadadi — Wed, 14 May 2008 21:33:18 GMT

MOHAMMAD KHODADADI

FECO TEHRAN AND

IRAN

فكوايران

	لینک فکو
کلیک کنید	فكو چيست؟
کلیک کنید	گردهم آيي فكو ايران
کلیک کنید	شرايط عضويت
کلیک کنید	اعضای فکو ایران
کلیک کنید	سازمانهای فکو ایران
کلیک کنید	فرم عضویت فکو
rahim@tabrizcartoons.com	تماس با رئیس فکو ایران
FECONEWS Bulletin 24	بولتن خبری فکو
کلیک کنید	سازمانهای فکوی جهان

مسئولین فکو ایران

فخرالدين دوست محمد - فكوايران كرمانشاه	محمد خدادادي - فكوايران تهران	محمد كارگر - فكوايران بيرجند
آيت ا... نادري - فكوايران اصفهان	ناصر مقدم - فكوايران زنجان	رضا جنگي - فكوايران مشهد
شاهرخ حيدري - فكوايران اهواز	حميد صوفي - فكوايران لرستان	احسان گنجي - فكوايران ياسوج
فيض ا... بهتري - فكوايران اردبيل	مهدي عزالدين - فكوايران سمنان	امير اميني - فكوايران مازندران
پژمان عليپور - فكوايران آذربايجان غربي	محمود نظري - فكوايران همدان	علي شعباني - فكوايران اراك
نيما حكيمي - فكوايران شيراز	محمدصالح رزم حسيني - فكوايران كرمان	عباس ناصري - فكوايران بجنورد

وبلاگ و وب سايتهاي مسئولين فكوايران

فکو ایران تهران : http://graphickhodadadi.blogfa.com/

فكوايران آذربايجان غربي: http://www.kurdishcartoon.com

فكوايران اهواز: http://www.shahrokhart.com

فكوايران خراسان شمالي: http://parantezcartoon.blogfa.com

فكوايران مشهد: http://rezacartoon.blogfa.com

فكوايران كرمان: http://abukoorosh.blogfa.com

فكوايران خراسان جنوبي: http://www.birjandcartoon.com
http://mohamadkargar.blogfa.com

فكوايران اصفهان: http://ayatcartoon.blogfa.com

فكوايران ياسوج: http://dehdashtcartoon.blogfa.com

فکو ایران بیرجند:http://www.birjandcartoon.com/

قابل توجه کارتونیست های تهرانی جهت عضویت در feco می توانندبا آدرس های/ graphickhodadadi@gmail.com/GRAPHICKHODADADI@YAHOO.COMیا گذاشتن کامنت تماس حاصل نمایند .

فرم عضویت فکو

graphickhodadadi — Thu, 08 May 2008 10:51:18 GMT

فرم عضويت اعضاي فكو

شماره عضويت

تاريخ عضويت

اينجانب داراي شماره شناسنامه متولد شهر صادره از داراي كد ملي به آدرس تلفن تلفن همراه نام پدر تحصيلات شغل طبق قوانين سازمان فكو تقاضاي عضويت مي نمايم

تكميل اين قسمت به عهده رئيس فكو در استان مي باشد

آقاي / خانم با ارائه 2 نمونه كار و كليه مدارك لازم صلاحيت عضويت در سازمان فكو را دارا مي باشد

امضا و مهر

درباره فکو

graphickhodadadi — Wed, 07 May 2008 07:02:18 GMT

فدراسيون سازمانهاي كاريكاتوري (FECO)

فكو هم اكنون واحدي با 2000 كاريكاتوريست از 25 كشور مي باشد.

فكو چيست؟

فكو مجموع سازمانهايي كه نماينده كاريكاتوريستهاي حرفه اي از سطح جهان مي باشد، است.

فكو سازماني براي تشويق كاريكاتور و ترويج اطلاعات در سطح جهان در رابطه با كاريكاتور است.

فكو اطلاعات جزئي در مورد شرايط شركت در مسابقات بين المللي را بين اعضاي خود پخش مي كند. فكو به طريقي و به يك شيوه متناوبي اين كار را انجام مي دهد كه موجب صرفه جويي در انرژي و وقت اعضايش در يافتن مسابقات جديد مي شود.

فكو امكاني را براي اعضايش فراهم مي كند تا كارهاي آنها را به جهان عرضه دارد تا كاريكاتوريستهاي كشورهاي متفاوت بتوانند تجربيات خود را به اشتراك بگذارند.

زمان تاسيس فكو:

بعد از اولين نظريات در مورد تاسيس فكو در سالهاي 1983 الي 1984، هيئت رئيسه فكو در سال 1985 تشكيل شد و پيتر نيوونديك از هلند اولين رئيس سازمان فكو شد. مارلين پهله از آلمان هم اكنون رئيس اين سازمان مي باشد.

چگونگي اطلاع رساني فكو به اعضايش:

هر رئيس فكو ارتباط مستقيم با هيئت رئيسه و ارتباط اي ميلي، فكسي و پستي با اعضايش دارد. فكو ساليانه 2 شماره مجله خبري فكو را بوسيله پيتر نيوونديك به عنوان سردبير منتشر مي كند. اولين شماره آن در سال 1986 منتشر شد. اين مجله به هر عضو فكو در هر كشور داده مي شود كه شامل مطالبي چون: گزارشات، پيشنهادات و انتقادات از عالم كاريكاتور است. تمامي مقالات، كاريكاتورها و مطالب مربوط به مجله خبري فكو بايد مستقيما به پيتر نيوونديك به آدرس اي ميل feco@pnieuwendijk.demon.nl ارسال گردد. فكو همچنين دو ماه يكبار بطور الكترونيكي بولتن اخبار فكو را با فرمت PDF براي شعب خود در كشورهاي مختلف ارسال مي دارد. اين بولتن شامل تازه ترين اطلاعات در مورد مسابقات و نمايشگاه هاي جهاني است. اگر شما عضوي از فكو هستيد و كپي از بولتن خبري فكو دريافت نكرده ايد، مي توانيد با شعبه محلي خود در تماس باشيد. شماره هاي قبلي اين بولتن بصورت *.pdf در بخش اعضاي سايت فكو قرار دارد.

وب سايت فكوhttp://www.fecoweb.org مي باشد كه شامل اطلاعات كامل براي ارتباط با فكو است. بخصوص شامل بخش اعضا است كه اطلاعاتي در مورد مسابقات كنوني كاريكاتور و وقايع آنها را در خود جاي داده است. اطلاعات مسابقات شامل سيستم امتياز دهي فكو مي باشد كه اين امتيازها بر اساس شرايط مسابقات و صداقت و قابل قبول بودن آن پيش كاريكاتوريستها است. بخصوص اين سيستم نمايانگر مسابقاتي است كه حقوق كاريكاتورهاي ارسالي را پايمال مي كنند. اين سيستم امتياز دهي موجب پيشرفت در شرايط مسابقات شده است.

شرايط عضويت در فكو:

تمامي كاريكاتوريستها، طراحان گرافيكي، نقاشان حرفه اي كه قادر به كشيدن كاريكاتورهاي خنده دار بين المللي باشند، مي توانند عضو فكو شوند.

چگونگي عضويت در فكو:

شما مي توانيد با شعبه فكو در كشور خود در تماس باشيد.

شما مجبور به عضويت در گروهي از كشور خود نيستيد بلكه مي توانيد عضو گروه ديگري در كشور ديگري باشيد. البته بايد در نظر داشت كه بايد عضو گروهي شويد كه بتوانيد به زبان خود با آنها ارتباط برقرار كنيد.

شايان ذكر است كه ثبت نام و عضويت در فكو، نه تنها از طريق اينترنت بلكه از طريق پست، فكس و تلفن نيز امكان پذير مي باشد.

فكو ايران:

انجمن كاريكاتوريستهاي تبريز در ايران نمايندگي اين سازمان را پذيرفته است. براي عضويت در اين سازمان جهاني و دريافت رمزهاي عبور به سايتهاي تابعه، دريافت نشريه فكونيوز و كاريكاره، كارت عضويت، ارسال كارها بصورت رايگان به جشنواره هاي خارجي و ...

بیوگرافی

graphickhodadadi — Sun, 04 May 2008 01:32:18 GMT

KHODADADIMOHAMMAD

Biography:
• Born in 1347 in Azarbaijan-e-gharbi – Takab.
• Graduated from Tehran University in graphics.
• Postgraduate student of Tehran University in graphics.
• School and college teacher of graphics and computer graphics.
• Honorary member of graphic society of Diyarbekr -Turkey.
• Active in the fields of graphics, caricature, image making, website designing and teaching graphic software.
• Exhibitor in the fields of graphics, caricature, image making in Tehran and other cities of Iran.
• Winner of the first place in Iran's student festival in graphics, with "namaz" as the topic in 1380.
• Winner of the second place in Iran's student festival in poster designing, with "valfajr" as the topic in 1381.
• Winner of the second place in technology festival of teachers in producing educational packages and multimedia in 1382.
• Winner of the first and second places in Iran's "Basijian" festival in caricature and image making with "ma istadeim" as the topic in 1381.
• Winner of the fifth place in Iran's Art and Olympic in caricature and image making in 1386.
• Winner of the third place in the President's "Mehr question" in graphics and caricature in 1382.
• Praised from France festival in poster designing (No Smoking) in 2005.
• Praise from Harigh Newspaper of Turkey for sending anti-Israeli caricatures in support of Palestinian people.
• Praised from caricature festivals of Tehran's traffic and media, Tehran's street kids and Bookan's northwest in 1386.
• Image maker and designer of books: "Too kojaei?" and "Kasi ke milangad yani hanooz rah miravad" and "Sherhaye kootah" by Amir Rajabi.
• Active cooperative with the Press: Jam-e-jam, …
• Jury in selecting Mehr question's works of art, festival of Basijian artists and art festivals by Education office.
• Head of Art department of Tehran in 1384 and 1385.
• Selected in caricature festivals of China, Cuba, Turkey, Russia, Austria , Brazil , … .

mohmmadkhodadadi@yahoo.com /graphickhodadadi@yahoo.com